Grudzień 2010
GRUDZIEŃ 2010 KISLEW / TEWET 5771 „Jego nogi staną w owym dniu na Górze Oliwnej, która leży naprzeciwko Jeruzalemu od wschodu…” Księga Zachariasza 14:4 GÓRA OLIWNA Góra Oliwna położona jest na wschód od Jerozolimy. Od Starego Miasta i Wzgórza Świątynnego oddziela ją Dolina Cedronu (albo Kidronu). W jej masywie można wyróżnić trzy szczyty: Górę Skopus (826 m n.p.m.), Górę Oliwną (810 m n.p.m.) oraz Górę Zgorszenia (747 m n.p.m.). Razem tworzą one pasmo górskie o długości ok. 3,5 kilometra, biegnące z północy na południe. Obecnie za właściwą Górę Oliwną przyjmuje się najczęściej środkowe wzniesienie, znane też pod arabską nazwą At-Tur. Stąd rozciąga się wspaniała i chyba najbardziej znana panorama Miasta Wielkiego Króla.
Nazwa góry pochodzi od gajów oliwnych, w dawnych wiekach licznie porastających jej stoki. Jedną z atrakcji, dostępnych dziś dla zwiedzających, jest mały gaj stworzony z ośmiu bardzo starych drzew oliwnych, których wiek trudno oszacować. Wprawdzie oliwki, w cieniu których modlił się Jezus, wycięli Rzymianie do budowy wież i machin oblężniczych podczas zdobywania Jerozolimy w roku 70, niemniej te obecne mogły wyrosnąć z korzeni drzew z czasów Chrystusa.
Z Górą Oliwną wiąże się wiele ważnych wydarzeń zapisanych w Biblii. W 1 Księdze Samuela (15:30) czytamy, że „Dawid wstąpił na Górę Oliwną i płakał, wstępując na nią”, kiedy opuszczał Jerozolimę uchodząc przed swym synem Absalomem. Dalej dowiadujemy się, że w owym czasie, tzn. zanim powstała Świątynia, było tam miejsce, „gdzie zwykle oddawano pokłon Bogu” (w.32). Później jednak król Salomon „na górze położonej na wschód od Jerozolimy” (1 Król.11:7) założył miejsca kultu bożków dla swych pogańskich żon, dlatego południową część masywu nazywano Górą Zgorszenia (albo Zatracenia – por. 2 Król. 23:13, kiedy król Jozjasz zlikwidował te miejsca kultu).
Prorok Ezechiel opisuje jak Chwała Pana (Szechina) opuszczając Jerozolimę z powodu wygnania ludu, „uniosła się ze środka miasta… i zatrzymała się na górze, która jest na wschód od miasta” tzn. na Górze Oliwnej (11:23).
Góra Oliwna była szczególnie ważnym miejscem dla Pana Jezusa Chrystusa. Często tam przebywał odwiedzając Jerozolimę (Łuk.22:39). Przełęczą Oliwną przebiegała droga prowadząca do Jerozolimy od strony Jordanu i Jerycha; wielu pielgrzymów i podróżnych zdążało nią do Świętego Miasta. Na stokach Góry Oliwnej położone były Betania i Betfage, słynące z gościnności wioski, które Jezus często odwiedzał. W Betanii zatrzymywał się u swoich przyjaciół – Marii, Marty i Łazarza. Tam też nocował w ciągu tygodnia poprzedzającego Jego ostatnią Paschę (Jn.12:1). Współcześnie na miejscu dawnej Betanii znajduje się arabska miejscowość Al-Ajzarija. Kierując się z Betfage (Mt.21:1-11) do Jerozolimy, Jezus posłał uczniów, aby przyprowadzili mu osiołka, na którym wjechał do miasta. „Gdy zbliżał się już do podnóża Góry Oliwnej, zaczęła cała rzesza uczniów radośnie chwalić Boga wielkim głosem…” (Łuk.19:37). W tej radosnej atmosferze, drogą wyściełaną przez mieszkańców Jerozolimy szatami, Jezus przekraczał Górę Oliwną. „A gdy się przybliżył, ujrzawszy miasto, zapłakał nad nim,” przepowiadając ciężkie czasy, jakie miały nadejść (w.41-44). W ciągu tego intensywnego tygodnia poprzedzającego Paschę, Jezus „nauczał we dnie w świątyni, na noc zaś wychodził, by ją spędzić na Górze zwanej Oliwną” (Łuk.21:37). Była ona miejscem wytchnienia, modlitwy i wyciszenia po trudach dnia. Podczas jednej z takich chwil na osobności uczniowie pytali Jezusa o znaki Jego przyjścia i kresu doczesności (Mt. 24:3). Pierwszego dnia Przaśników, po spożyciu sederu paschalnego (Ostatniej Wieczerzy), Jezus i Jego uczniowie wyszli ku Górze Oliwnej, przekroczyli potok Cedron (Jn. 18:1) i wstąpili do ogrodu Getsemane, aby się modlić. Tam Jezus został aresztowany. Po zmartwychwstaniu, z Góry Oliwnej Jezus wstąpił do nieba (Dz.Ap. 1:6-12). Chrześcijanie z nadzieją patrzą na to miejsce, gdyż jak zapowiedzieli uczniom aniołowie, Jezus „tak przyjdzie, jak go widzieliście idącego do nieba”. Z Górą Oliwną wiąże się nadzieja powtórnego przyjścia Księcia Pokoju.
W miejscach, które tradycja powiązała z tymi wydarzeniami, powstawały przez wieki liczne sanktuaria chrześcijańskie odwiedzane dziś przez turystów. Wśród nich znajdują się: Kaplica Wniebowstąpienia (pod zarządem muzułmańskim), kościół Dominus Flevit (Pan zapłakał) w kształcie przypominającym łzę, Bazylika Konania (albo Bazylika Narodów), Grota Getsemane, prawosławna Cerkiew Marii Magdaleny; i wiele innych.
Na południowo-zachodnim stoku Góry Oliwnej znajduje się również cmentarz żydowski. Jest on najstarszym istniejącym i jednym z największych cmentarzy żydowskich. Był miejscem pochówku już w czasach biblijnych. Jego znaczenie związane jest z przekonaniem, że będzie to miejsce zmartwychwstania zmarłych w Dniu Sądu, kiedy nadejdzie Mesjasz (Zach.14). Zgodnie z tą wiarą, Mesjasz ma poprowadzić zmartwychwstałych w dniu ostatecznym z Góry Oliwnej przez Złotą Bramę do Świętego Miasta. Cmentarz uległ znacznym zniszczeniom w latach 1948-1967, kiedy znajdował się na terenach zajętych przez Królestwo Jordanii. Po Wojnie Sześciodniowej w roku 1967 znalazł się na terenie Państwa Izrael i został odrestaurowany. Leżą na nim znani rabini, przywódcy polityczni, artyści, prości ludzie i wielu pielgrzymów. Tekst: Emanuel Machnicki
Audycje radiowe
Audycje "Drzewa Oliwnego"
w RadioChrzescijanin.pl
w piątki o 15:45
i w poniedziałki o 17:00
radio
Zobacz na YouTube
Oglądaj nasze filmy na kanale YouTubeyoutube icon
Kontakt
05-402 Otwock 4
kom. 506 198 073
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.logo