Słowo z Biblii

Swieto Trabienia i dni usilnej modlitwyNOWY ROK ŻYDOWSKI 5778

ŚWIĘTO TRĄBIENIA  I DNI  USILNEJ MODLITWY

20 września po zachodzie słońca zaczął się żydowski rok 5778 – świętem Rosz ha-Szana, zwanym Świętem Trąbienia, w liturgii określanym też mianem Jom ha-Din (Dzień Sądu), oraz Jom ha-Zikaron (Dzień Rozpamiętywania).

W synagodze, zgodnie z biblijnym zaleceniem (Kpł 23:24), tego dnia rozbrzmiewa szofar. Moment trąbienia na szofarze (rogu baranim) jest centralną częścią tego święta. Zgodnie z przykazaniem, każdy Żyd w Rosz Haszana zobowiązany jest usłyszeć dźwięk szofaru. Dźwięk rogu przypomina, że Bóg jest naszym Stwórcą i Królem. Dęcie w szofar  jest wyrazem uznania Boga jako króla całego stworzenia – Pana panów i Króla królów, jak również jako osobistego Pana każdego, kto weń wierzy.  Nie tylko jako tego, który rozpoczął dzieło stworzenia, ale jako tego, który panuje również dzisiaj.

Dla wierzących Żydów w dniu Rosz Haszana  rozpoczyna  się dziesięciodniowa pokuta za  zło wyrządzone Bogu i ludziom, przygotowująca do Dnia Pojednania – Jom Kipur.

Czytaj więcej: Święto Trąbienia i dni usilnej modlitwy

Święto Pesach przypada w tym roku w czasie wyjątkowo odległym od Wielkanocy (23-30 kwietnia), która wbrew kolejności zdarzeń, jakich jest pamiątką, wyprzedziła je w naszym kalendarzu prawie o miesiąc. Z Ewangelii wg Mateusza dowiadujemy się przecież, że Jezus kończąc swoje wielowątkowe nauczanie rozpoczęte na Górze Oliwnej, zamykające się uwagami dotyczącymi dnia sądu, zakończył słowami: „Jak wiecie, za dwa dni jest Pesach i Syn człowieczy będzie wydany, aby być przybitym do pala egzekucyjnego” (Mt 26:2) *.

Pesach, święto nadane przez Boga Izraela – przypomina i każe całemu ludowi zapamiętać przejście Pana , który wyprowadził go z niewoli ku wolności, ze smutku ku radości, z ciemności do wielkiego światła i obdarował Synajskim Przymierzem. Stało się to dzięki krwi baranka, którą każdy liczący się z Bogiem pomazał odrzwia swojego domu – krew baranka ocaliła mieszkańców od zagłady.

Czytaj więcej: Dwa święta przypominające wyzwolenie

24 marca wypada w tym roku w naszym kalendarzu święto Purim (‘losy’; od: pur – los), obchodzone przez Żydów, zgodnie z zapisem w Księdze Estery, w 14 dniu miesiąca adar. Warto pamiętać, że Księga Estery (Est 9:18-19) nakazuje obchodzenie święta Purim jeden dzień później w miastach otoczonych murami. Dlatego np. w Jerozolimie i w Safed święto Purim obchodzi się 15 dnia adar, a w innych miastach – 14 dnia tego miesiąca. Przyczyną tego rozróżnienia jest okoliczność, iż w czasie, gdy rozgrywały się wydarzenia opisane w Księdze Estery, stolicą królestwa Persji było otoczone murami miasto Szuszan. W nim Żydzi pokonali swych wrogów, planujących razem z Hamanem ich zagładę, jeden dzień później, niż w innych miastach kraju i dzień później świętowali tam swoje zwycięstwo. Dla upamiętnienia tego faktu dla miast otoczonych murami ustalony został Szuszan Purim w 15 dniu adar.

Czytaj więcej: O mocy Boga pod maską przypadku

W październiku pisaliśmy o dniu Simchat Tora (Radość z Tory)zwieńczającym święto Sukot (Święto Szałasów, jedno z trzech ‘Świąt Pana’). Mówiliśmy, że Tora jest niemniej ważna dla chrześcijan jak dla Żydów, którym została nadana. Była też mowa o tym, że w dniu Simchat Tora kończy się całoroczny cykl czytań z Tory i zaczyna nowy – z Księgi Bereszit (1 Mojżeszowej, Księgi Rodzaju).

Aby ożywić zainteresowanie pierwszą częścią Księgi nad księgami, podajemy poniżej uwagi Emanuela Machnickiego z tegorocznej audycji w internetowym „Radiu Chrześcijanin”, w której przypomina on zapis z 2 Listu do Tymoteusza: „Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany” (2 Tm 3:16-17). Całe Pismo – a pierwsza Tora.

Czytaj więcej: Całe Pismo przez Boga jest natchnione…

Tegoroczny październik rozpoczęła druga część, trwających od 28 września,świątSukot – pierwszych Świąt Pana w roku 5776, rozpoczętym 1 dnia miesiąca tiszri (w tym roku 13 września). Świętate zamyka (Kpł 23:36) Szemini AceretSzemini Chag ha-Aceret (hbr. szemini – ósmy, chag – święto, aceret – ostatni). Słowo „aceret” Raszi* *tłumaczył jako „zatrzymanie”. Cytował on midrasz: „Zatrzymuję was przy sobie. To jest jak z królem, który zaprosił na ucztę swoje dzieci. Kiedy minęły już dni świętowania i była pora powrotu do domów, król rzekł: Moje dzieci, proszę, zostańcie ze mną jeszcze jeden dzień. Trudno mi będzie zostać bez was.”

Czytaj więcej: Wspólna radość z Tory

Audycje radiowe
Audycje "Drzewa Oliwnego"
w RadioChrzescijanin.pl
w piątki o 15:45
i w poniedziałki o 17:00
radio
Zobacz na YouTube
Oglądaj nasze filmy na kanale YouTubeyoutube icon
Kontakt
05-402 Otwock 4
kom. 506 198 073
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.logo